Ik schrijf heel graag, altijd al gedaan. Als kleuter al kon ik er mij heel druk in maken dat mijn mama mij maar niet wilde leren lezen en schrijven (een klein, dik driftkopje, zie je het voor je?).
Maar of ik een erg begenadigd schrijver ben, dàt is iets anders… Vandaar dus een beetje de schroom om hier werkelijk ellenlange epistels neer te pennen. (dàt en de schrik om “erover” te gaan, té persoonlijk, té onnozel,… Tja, ik heb daar aanleg voor.) Enfin, een fantastisch populaire blogster zal ik dus wel nooit worden.
Daarom heb ik erg veel respect voor mensen die de blog-evenwichtsoefening mooi afmaken. Leuke verhalen die ik graag lees en die me nooit het onbehaaglijke gevoel geven dat ik de persoon in kwestie liever niet meteen “live” zou tegekomen… Geneer-gewijs dan. En BOEM-PATAT Mijn goeie vriendin en fantastische madam Sofie doet dat toch wel gewoon onwijs goed zeker! Ik zou dus zeggen: check haar blog vooral eens: Zout Zoet Zout!